บทที่528หลี่เฉินเย่นเข้าครัว

“ข้ากับท่านแม่ก็แค่มิอยากทนหิวถ้าหากว่าเจ้ามิอยากเสวยอาหารของห้องอวี้ซ่านวันนี้อาหารที่ท่านพ่อทำล้วนเป็นของเจ้าแต่ทว่าข้ามิอนุญาตให้เจ้าแย่งกุ้งมังกรผัดเผ็ดของข้าจิงโม่ใจกว้างที่จะยกอาหารทั้งหมดที่ท่านพ่อทำให้แก่ฉองเหลาเมื่อได้ยินเงื่อนไขที่น่าสนใจนี้ของจิงโม่ฉองเหลา

บทที่529มารดาที่สมบูรณ์แบบที่สุด

เมื่อได้ฟังวาจาของชูเซี่ยและหลี่เฉินเย่นฉองเหลาก็มองเห็นว่าในสายตาของจิงโม่มีความรู้สึกแปลกประหลาด

ทุกครั้งที่ถูกทำโทษให้คัดลายมือจิงโม่มักจะคิดหาวิธีอ้อนวอนให้ฉองเหลาช่วยตนเองแต่ทว่าครั้งนี้นางกลับลงมือฝึกฝนด้วยตนเองนี่มันช่าง....

“เพลาที่ข้าคิดถึงท่

บทที่530ลางสังหรณ์ของหลี่ซี่

หลังจากเสวยอาหารค่ำเสร็จผู้คนในครอบครัวก็นอนชมดาวอยู่ที่ลานกว้างของตำหนักฉ่ายเหว่ย

ถึงแม้ฤดูหนาวจะหนาวเหน็บแต่แสงของดวงจันทร์ทำให้ทิวทัศน์งดงามเป็นพิเศษ

ผู้คนทั้งสี่คนในครอบครัวกำลังพูดคุยกันถึงสารทุกข์สุกดิบต่างๆทั้งการก่อเรื่องของจิงโม่การกินของฉองเหลาแ