บทที่525ทัศนคติเด็ดเดี่ยวแนวแน่ของโหรวเฟย

“เด็กดีเจ้าอาเชียนซานจากพาเจ้ากลับบ้าน”เชียนซานเอ่ยที่ข้างใบหูของฉองเหลาหลังจากนั้นจึงลุกยืนขึ้นและเดินของออกไปฉ่ายเวินจ้องมองแผ่นหลังของพวกเขาทั้งสองจนลับสายตาพลันความโหดเหี้ยมในสายตาของนางก็ควบคุมมิอยู่อีกต่อไป

“ชูเซี่ยเดิมทีข้าต้องการจักให้เจ้าม

บทที่526ความกล้ำกลืนฝืนทนของจิงโม่

“ฮ่องเต้พะยะค่ะแต่ทว่าท่านแม่ถามเฉิน...”

หลี่เฉินเย่นจ้องมองลู่กงกงเขายิ้มพลางเอ่ยถาม“ท่านอ๋องของแคว้นเจิ้นได้รับชัยชนะจากหนานจ้าวแล้วแต่นายพลเฉินกลับยังมิส่งทหารออกไปแล้วข้าจักต้องอดทนรอไปถึงเมื่อใดกัน?”

“แต่ทว่า...”เพลานี้เฉินหยวนชิ่งคือผู้บังคับบ

บทที่527การต่อล้อต่อเถียงของพี่น้อง

ผู้คนที่ตำหนักฉ่ายเหว่ยมิมีผู้ใดรู้ถึงเรื่องราวที่เกิดขึ้นระหว่างทางดังนั้นเพลาที่ฉองเหลาพบกับจิงโม่เขาก็ปล่อยออกมาอย่างประชดประชัน“จิงโม่พี่นั้นช่างใจจืดใจดำเสียจริงไปอยู่ที่นั่นตั้งหลายวันถึงเพียงนี้มิรู้จักกลับมาเยี่ยมท่านแม่ท่านแม่คิดถึงพวกเราเป็นอย่างมาก”