บทที่524ยุคสมัยที่สงบสุข

หลายปีต่อมาท่านอ๋องหลี่อวิ่นกังแห่งแคว้นเจิ้นได้เข้ายึดคำสั่งของตาประทับและนำทหารม้ากว่าแสนนายไปออกรบกับหนานจ้าว

ท่านแม่ทัพเฉินหยวนชิ่งนำทหารมากกว่าแสนนายไปไล่ตามที่แคว้นจื่อสวี้และเขตชายแดนของทั้งสองแคว้นในขณะเดียวกันนายทหารกว่าห้าหมื่นนายของกองทัพเก้อโจวนำทัพโดยซ

บทที่525ทัศนคติเด็ดเดี่ยวแนวแน่ของโหรวเฟย

“เด็กดีเจ้าอาเชียนซานจากพาเจ้ากลับบ้าน”เชียนซานเอ่ยที่ข้างใบหูของฉองเหลาหลังจากนั้นจึงลุกยืนขึ้นและเดินของออกไปฉ่ายเวินจ้องมองแผ่นหลังของพวกเขาทั้งสองจนลับสายตาพลันความโหดเหี้ยมในสายตาของนางก็ควบคุมมิอยู่อีกต่อไป

“ชูเซี่ยเดิมทีข้าต้องการจักให้เจ้าม

บทที่526ความกล้ำกลืนฝืนทนของจิงโม่

“ฮ่องเต้พะยะค่ะแต่ทว่าท่านแม่ถามเฉิน...”

หลี่เฉินเย่นจ้องมองลู่กงกงเขายิ้มพลางเอ่ยถาม“ท่านอ๋องของแคว้นเจิ้นได้รับชัยชนะจากหนานจ้าวแล้วแต่นายพลเฉินกลับยังมิส่งทหารออกไปแล้วข้าจักต้องอดทนรอไปถึงเมื่อใดกัน?”

“แต่ทว่า...”เพลานี้เฉินหยวนชิ่งคือผู้บังคับบ