บทที่526ความกล้ำกลืนฝืนทนของจิงโม่

“ฮ่องเต้พะยะค่ะแต่ทว่าท่านแม่ถามเฉิน...”

หลี่เฉินเย่นจ้องมองลู่กงกงเขายิ้มพลางเอ่ยถาม“ท่านอ๋องของแคว้นเจิ้นได้รับชัยชนะจากหนานจ้าวแล้วแต่นายพลเฉินกลับยังมิส่งทหารออกไปแล้วข้าจักต้องอดทนรอไปถึงเมื่อใดกัน?”

“แต่ทว่า...”เพลานี้เฉินหยวนชิ่งคือผู้บังคับบ

บทที่527การต่อล้อต่อเถียงของพี่น้อง

ผู้คนที่ตำหนักฉ่ายเหว่ยมิมีผู้ใดรู้ถึงเรื่องราวที่เกิดขึ้นระหว่างทางดังนั้นเพลาที่ฉองเหลาพบกับจิงโม่เขาก็ปล่อยออกมาอย่างประชดประชัน“จิงโม่พี่นั้นช่างใจจืดใจดำเสียจริงไปอยู่ที่นั่นตั้งหลายวันถึงเพียงนี้มิรู้จักกลับมาเยี่ยมท่านแม่ท่านแม่คิดถึงพวกเราเป็นอย่างมาก”

บทที่528หลี่เฉินเย่นเข้าครัว

“ข้ากับท่านแม่ก็แค่มิอยากทนหิวถ้าหากว่าเจ้ามิอยากเสวยอาหารของห้องอวี้ซ่านวันนี้อาหารที่ท่านพ่อทำล้วนเป็นของเจ้าแต่ทว่าข้ามิอนุญาตให้เจ้าแย่งกุ้งมังกรผัดเผ็ดของข้าจิงโม่ใจกว้างที่จะยกอาหารทั้งหมดที่ท่านพ่อทำให้แก่ฉองเหลาเมื่อได้ยินเงื่อนไขที่น่าสนใจนี้ของจิงโม่ฉองเหลา