บทที่405ข้าคือชูเซี่ย

ชูเซี่ยหันข้างไปมองว่านสู่นพักใหญ่จึงถามขึ้นว่า“เจ้ามั่นใจไหมว่าสายลับคนนี้เชื่อถือได้”

“ท่านนายหญิงสายลับทางเหลียงกวางเสียงนั้นที่ก่อนหน้านี้พวกเราติดต่อไม่ได้เป็นเพราะว่าสายลับนั้นเสียชีวิตแล้วคนนี้ติดต่อมาหาพวกเราในตอนนี้น่าจะเป็นคนที่เขาได้หาไว้ก่อนจะเสียชีวิตสมาช

บทที่406แม้จะชนะก็โศ้กเศร้าไม่แพ้กัน

นี่เป็นการประชันกันระหว่างเลือดเนื้อและมีดปืน

นี่เป็นการต่อสู้ที่ไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากเดินหน้าสู้อย่างเดียว

นี่เป็นสงครามที่ไม่มีการบันทึกในประวัติศาสตร์แต่สลักในใจไม่มีวันลืม

ก่อนทำสงครามทหารเก้อโจวถูกสั่งให้วางอาวุธลงสิ่งที่พวกเขาสามารถท

บทที่407แก้แค้น

ว่านสู่นมองซูเหย่นด้วยใบหน้าข่มขู่ซูเหย่นเพิ่งจะรู้ว่าว่านสู่นโหโมจริงๆแล้วเขาไม่กล้าพูดอะไรอีกเพียงแต่ก้มหน้าคุกเข่าอยู่ที่เดิม

“ว่านสู่นช่วยพยุงแม่ทัพซูขึ้นที”ตอนนี้ชูเซี่ยร่างกายอ่อนแอมากบทสนทนาของทั้งสองนั้นเธอก็ได้ยินแค่บางส่วนเห็นว่านสู่นใกล้ซูเหย่นมากเธอจึงออกคำสั่ง