บทที่ 389 ทำข้อตกลง

เด็กน้อยคนนั้นจ้องเขม็งไปที่หลิวเยนก่อนจะหันกลับมามองทางหลี่อวิ่นลี่แล้วจู่ๆก็ส่งเสียงร้องไห้ออกมาดังลั่นหลิวเยนที่ได้ยินเสียงร้องไห้ของลูกน้ำตาของนางก็ไหลลงมาอย่างปวดใจและวิ่งถลาเข้าไปหาลูก หญิงสาวกอดหนูน้อยไว้ในอ้อมกอดของตนเองแน่นโดยไม่สนว่าเด็กน้อยจะผลักไสนางแค่ไหน

เด

บทที่ 390 เด็กที่หายไป

“ข้าสามารถช่วยเจ้าและลูกหนีออกไปจากที่นี่ได้แต่เจ้าห้ามให้ความร่วมมือกับหลี่อวิ่นลี่เป็นอันขาด” คำพูดของว่านเหลียงตรงไปตรงมายิ่งนัก นางอยากช่วยเหลือหลิวเยนก็จริงแต่นางอยากช่วยนายหญิงของตนเองมากกว่า หากว่าอ๋องเก้าคาดการณ์ไม่ผิด หลี่ซี่ต้องนำทหารแคว้นหนานจ้าวทั้งสามพันคนไปเมื

บทที่ 391 ชูเซี่ยต้องตาย

หลังจากองครักษ์และผู้มีหน้าที่ดูแลเด็กถูกลากออกจากห้องโถงไปบรรยากาศเย็นยะเยือกก็ยังคงลอยอบอวลไม่จางหายไปไหน ใบหน้าหล่อเหลาของหลี่อวิ่นลี่ยังคงเย็นชาจนไม่มีผู้ใดกล้าเข้าใกล้

“พวกเขาต่างก็เป็นผู้บริสุทธิ์เหตุใดเจ้าจึงต้องระบายอารมณ์กับพวกเขาด้วยเล่า” น้ำเสียงเอือมร