บทที่ 388 แม่ลูกพบหน้า

วันนี้สีหน้าท่าทางของหลิวเยนดูสงบลงมาก กระทั่งกับหลี่ซี่นางก็ว่าง่ายและอ่อนโยนลงไม่ได้ผลักไสสามีของตนเองอย่างเคย นางปล่อยให้เขาโอบกอดร่างของนางไว้ในอ้อมแขนและระบายความในใจของตนเองออกมา

เพียงแค่บอกรักและน้ำตาของเขาก็เพียงพอแล้วที่จะทำให้หญิงสาวในอ้อมแขนเลิกแข็งขืนและต่

บทที่ 389 ทำข้อตกลง

เด็กน้อยคนนั้นจ้องเขม็งไปที่หลิวเยนก่อนจะหันกลับมามองทางหลี่อวิ่นลี่แล้วจู่ๆก็ส่งเสียงร้องไห้ออกมาดังลั่นหลิวเยนที่ได้ยินเสียงร้องไห้ของลูกน้ำตาของนางก็ไหลลงมาอย่างปวดใจและวิ่งถลาเข้าไปหาลูก หญิงสาวกอดหนูน้อยไว้ในอ้อมกอดของตนเองแน่นโดยไม่สนว่าเด็กน้อยจะผลักไสนางแค่ไหน

เด

บทที่ 390 เด็กที่หายไป

“ข้าสามารถช่วยเจ้าและลูกหนีออกไปจากที่นี่ได้แต่เจ้าห้ามให้ความร่วมมือกับหลี่อวิ่นลี่เป็นอันขาด” คำพูดของว่านเหลียงตรงไปตรงมายิ่งนัก นางอยากช่วยเหลือหลิวเยนก็จริงแต่นางอยากช่วยนายหญิงของตนเองมากกว่า หากว่าอ๋องเก้าคาดการณ์ไม่ผิด หลี่ซี่ต้องนำทหารแคว้นหนานจ้าวทั้งสามพันคนไปเมื