บทที่ 341 ไม่ลงรอย

ชูเซี่ยคิดว่ารอให้เฉินอวี่โหร่วเข้ามาในวังเสียก่อนจากนั้นนางจึงค่อยส่งคนไปให้การคุ้มครองนาง เพราะว่านางคือเฉินอวี่จู๋ นางคือคนที่ทำให้ชูเซี่ยและหลี่เฉินเย่นถูกความรู้สึกผิดเกาะกุมในจิตใจมาตลอด

แต่ทว่าการตัดสินใจที่จะส่งคนไปไม่ได้หมายความว่านางจะต้องไปด้วยตนเองเสียหน่อย โด

บทที่ 342 เฉินเย่น ข้ารักท่าน

ในคืนแต่งตั้งนางสนมคนใหม่ ฉ่ายเวินก็เดินทางมาที่ตำหนักฉายเวยอีกครั้งหนึ่ง

ใบหน้าของนางยังคงปกปิดด้วยผ้าคลุมหน้าให้เห็นเพียงหน้าผากและดวงตาคู่สวยของนางเท่านั้น แต่ทว่านางในยามนี้กลับคล้ายดอกไม้แห้งเหี่ยวที่ไม่ได้รับน้ำหล่อเลี้ยงจนไม่หลงเหลือเค้าความงามพิลาศดังเด

บทที่ 343 ศักดิ์ศรีของแม่ทัพ

หลังจากที่หลี่เฉินเย่นขึ้นครองบัลลังก์เขาก็เปลี่ยนกฎมณเฑียรบาลมากมาย โดยเฉพาะการแต่งตั้งเหล่านางสนมในวังหลัง

สนมทุกนางล้วนไม่ใช่หญิงสาวที่เขาพึงใจ จากขนบธรรมเนียมที่ควรทำกลายเป็นหน้าที่ที่จำต้องรับผิดชอบ ไทเฮาก็ทรงเข้าพระทัยดีถึงจิตใจของพระโอรสจึงไม่เคยห้ามปรามห