บทที่ 342 เฉินเย่น ข้ารักท่าน

ในคืนแต่งตั้งนางสนมคนใหม่ ฉ่ายเวินก็เดินทางมาที่ตำหนักฉายเวยอีกครั้งหนึ่ง

ใบหน้าของนางยังคงปกปิดด้วยผ้าคลุมหน้าให้เห็นเพียงหน้าผากและดวงตาคู่สวยของนางเท่านั้น แต่ทว่านางในยามนี้กลับคล้ายดอกไม้แห้งเหี่ยวที่ไม่ได้รับน้ำหล่อเลี้ยงจนไม่หลงเหลือเค้าความงามพิลาศดังเด

บทที่ 343 ศักดิ์ศรีของแม่ทัพ

หลังจากที่หลี่เฉินเย่นขึ้นครองบัลลังก์เขาก็เปลี่ยนกฎมณเฑียรบาลมากมาย โดยเฉพาะการแต่งตั้งเหล่านางสนมในวังหลัง

สนมทุกนางล้วนไม่ใช่หญิงสาวที่เขาพึงใจ จากขนบธรรมเนียมที่ควรทำกลายเป็นหน้าที่ที่จำต้องรับผิดชอบ ไทเฮาก็ทรงเข้าพระทัยดีถึงจิตใจของพระโอรสจึงไม่เคยห้ามปรามห

บทที่ 344 เต็มใจรับโทษ

ยามที่ไทเฮาตรัสวาจาตำหนิเขาออกมานั้น เฉินหยวนชิ้งอ้าๆหุบๆปากของตนเองหลายครั้งเพราะไม่ว่าชายหนุ่มพยายามจะหาข้ออ้างใดๆมาเถียงก็ไม่สามารถทำได้อยู่ดี

เข้าอาจสามารถโต้เถียงคำพูดของไทเฮาเพื่อน้องสาวของตนได้ แต่หากว่าเขาทำเช่นนั้นเขาก็จะกลายเป็นแม่ทัพใหญ่ที่ไม่ให้เกียรติเหล่