บทที่ 339 เจตนารมณ์เดิมของหลี่เฉินเย่น

หลี่เฉินเย่นเพิ่งก้าวขาออกมาจากตำหนักของชูเซี่ยข้างนอกก็ลือกันลั่นเลยว่า ชูเซี่ยและฝ่าบาททะลาะกัน

เหตุเพราะหลี่เฉินเย่นทรงเอาอกเอาใจเหลียงเฟย

และมีคนช่วยยืนยันด้วยว่าเมื่อวานฝ่าบาททรงไปหานายหญิงชูเซี่ยแต่ถูกชูเซี่ยปฏิเสธไม่ให้เข้าไป แต่หลังจากนั้

บทที่ 340 ตั้งหน้าตั้งตารอกินในงานมงคลของพ่อ

ตอนนี้ลือกันลั่นกับความเกลียดชังระหว่างชูเซี่ยและฝ่าบาท เพื่อไม่สร้างปัญหาให้ชูเซี่ยเพิ่ม หลี่อวิ่นเชียนทำได้เพียงลดความถี่ในการไปตำหนักฉ่ายเหว่ยลง เพียงแค่ไม่มีชูเซี่ยอยู่ข้างกาย รู้สึกชีวิตในแต่ละวันผ่านพ้นไปอย่างยากลำบาก

ส่วนชูเซี่ยก็มัวแต่ยุ่

บทที่ 341 ไม่ลงรอย

ชูเซี่ยคิดว่ารอให้เฉินอวี่โหร่วเข้ามาในวังเสียก่อนจากนั้นนางจึงค่อยส่งคนไปให้การคุ้มครองนาง เพราะว่านางคือเฉินอวี่จู๋ นางคือคนที่ทำให้ชูเซี่ยและหลี่เฉินเย่นถูกความรู้สึกผิดเกาะกุมในจิตใจมาตลอด

แต่ทว่าการตัดสินใจที่จะส่งคนไปไม่ได้หมายความว่านางจะต้องไปด้วยตนเองเสียหน่อย โด