บทที่ 338 ข่มขู่เหลียงกวางเสียง

สิ่งที่เหล่าขุนนางไม่เข้าใจมากกว่าคือ หลังจากที่ว่านสู่นพูดจบ ใบหน้าของหลี่เฉินเย่นกลับเต็มไปด้วยความโกรธ

เขาลุกหนีไปโดยที่ยังไม่ได้พูดอะไร มุ่งตรงไปยังตำหนักฉ่ายเหว่ยของชูเซี่ยและเหมือนชูเซี่ยจะรู้ล่วงหน้าแล้วว่าเขาต้องมาแน่นอน จึงได้เตรียมน้ำชาไว้แล้ว พลันม

บทที่ 339 เจตนารมณ์เดิมของหลี่เฉินเย่น

หลี่เฉินเย่นเพิ่งก้าวขาออกมาจากตำหนักของชูเซี่ยข้างนอกก็ลือกันลั่นเลยว่า ชูเซี่ยและฝ่าบาททะลาะกัน

เหตุเพราะหลี่เฉินเย่นทรงเอาอกเอาใจเหลียงเฟย

และมีคนช่วยยืนยันด้วยว่าเมื่อวานฝ่าบาททรงไปหานายหญิงชูเซี่ยแต่ถูกชูเซี่ยปฏิเสธไม่ให้เข้าไป แต่หลังจากนั้

บทที่ 340 ตั้งหน้าตั้งตารอกินในงานมงคลของพ่อ

ตอนนี้ลือกันลั่นกับความเกลียดชังระหว่างชูเซี่ยและฝ่าบาท เพื่อไม่สร้างปัญหาให้ชูเซี่ยเพิ่ม หลี่อวิ่นเชียนทำได้เพียงลดความถี่ในการไปตำหนักฉ่ายเหว่ยลง เพียงแค่ไม่มีชูเซี่ยอยู่ข้างกาย รู้สึกชีวิตในแต่ละวันผ่านพ้นไปอย่างยากลำบาก

ส่วนชูเซี่ยก็มัวแต่ยุ่