บทที่ 320 ร่องรอยของคู่แฝด

เมื่อได้ยินข่าวนี้ ในใจของเขาก็โมโหขึ้นมา เขาคิดว่าชูเซี่ยไม่เชื่อฟังคำพูดของตนเอง ปล่อยให้คู่แฝดไปทำเรื่องที่อันตราย ดังนั้นบทที่อยู่ที่ประตู เขายังพยายามปรับอารมณ์ของตนเอง

แต่เมื่อเพิ่งเดินถึงประตู เขาก็เห็นน้ำตาของชูเซี่ยจึงรู้สึกไม่สบายใจถูกกระตุ้นขึ้นมาโดนทัน

บทที่ 321 ความเป็นความตาย

“จิงโม่จ้ะ แม่เจ้ากับพ่อบุญธรรมเจ้าอยู่ด้วยกันหรือเปล่า?” ฉ่ายเวินเห็นว่าอยู่ ๆ จิงโม่ก็หยุดพูด จึงถามเสียงอ่อนโยน

จิงโม่รู้ว่าสิ่งนี้คือคำตอบที่ฉ่ายเวินต้องการ ดังนั้นจึงผงกหัวทันที จากนั้นพูดว่า : “ทุกครั้งคือพ่อบุญธรรมมาหาท่านแม่”

“งั้นจิงโม่ วันหลังเจ้า

บทที่ 322 กระวนกระวายใจเป็นเหตุ

“ชูเซี่ย ห้องลับนั่นอยู่ที่ไหน? ข้ารีบสั่งให้คนไป” หลี่เฉินเย่นเห็นว่าชูเซี่ยไม่พูด อดไม่ได้ที่จะใจร้อน

“ข้าไม่รู้ ข้ารู้เพียงว่าห้องลับนั้นมืดมาก ข้างในมีกลไก พวกเด็กๆอยู่ข้างในอันตรายมาก” ชูเซี่ยพูดเสียงเบา น้ำเสียงแฝงไปด้วยความเสียใจ นางไม่ควรรีบตื