บทที่ 195 หรงท่ายกุ้ยเฟย

ตอนนี้หว่านเหนียงอยู่ในวังฮองไทเฮา เห็นเชียนซานมาแล้ว นางรีบไปต้อนรับ “เชียนซาน เจ้าอย่าเพิ่งเข้าไป เหล่าสนมอยู่ในนั้นหมดเลย”

เชียนซานกระซิบ “ฝ่าบาทล่ะ ฝ่าบาทอยู่ไหม”

หว่านเหนียงลดเสียงลงแล้วพูดว่า “ทำไมเจ้าไม่รู้ล่ะ เหล่าสนมอยู่ข้างใน ฝ่าบาทจะมาได้อย่างไร

บทที่196 ท่านย่า ข้าชอบท่าน

ฮองไทเฮาโบกมือไปมา “นอนจะหลังจะพังแล้ว ลุกขึ้นนั่งสักพักดีกว่า”

นางเงยหน้าขึ้นมองหรงท่ายกุ้ยเฟยทีหนึ่ง เห็นนางตาแดง บ่นขึ้นทันทีว่า “ทำไมร้องไห้อีกแล้วล่ะ โชคชะตาฟ้าลิขิต เจ้าร้องไห้ไปก็ไม่ได้ช่วยให้อะไรดีขึ้น กลับทำให้ข้าไม่สบายใจ”

หรงท่ายกุ้ยเฟยยื่นมือไป

บทที่ 197 การวินิฉัยและรักษาโรค

นางหลบหน้า หายใจเข้าลึกๆ หลายทีก็ยังไม่สามารถช่วยหยุดน้ำตาไม่ให้ไหลได้ หรงท่ายกุ้ยเฟยยื่นแขนออกไปกอดนางไว้ “น่ะ หยุดร้องเถอะ เดี๋ยวเด็กๆ เห็นเข้า จะคิดว่าท่านไม่ดีใจ ไม่ชอบพวกเขานะ ที่ข้าร้องไห้เมื่อกี้ พวกเขาก็บอกว่าข้อไม่ดีใจ เด็กหวั่นไหวง่ายน่ะ”

ฮองไทเฮาตก