บทที่ 194 เข้าวัง

เพียงพริบตาเดียว ผู้คนบ้านใกล้เรือนเคียงที่ปลูกอยู่ติดกันอีกนับสิบหลังก็รีบมากันเลย ไม่นานชูเซี่ยถูกล้อมรอบด้วยฝูงชน ทุกคนต่างพากันถามไถ่สารทุกข์สุขดิบกัน ช่างอบอุ่นเป็นมิตรเสียจริง

ชูเซี่ยคิดไม่ถึงเลยว่าทุกคนจะจำนางได้ นางอยู่ที่นี่ได้ไม่นานนัก ความสัมพันธ์กับข้างบ้านก็ไม

บทที่ 195 หรงท่ายกุ้ยเฟย

ตอนนี้หว่านเหนียงอยู่ในวังฮองไทเฮา เห็นเชียนซานมาแล้ว นางรีบไปต้อนรับ “เชียนซาน เจ้าอย่าเพิ่งเข้าไป เหล่าสนมอยู่ในนั้นหมดเลย”

เชียนซานกระซิบ “ฝ่าบาทล่ะ ฝ่าบาทอยู่ไหม”

หว่านเหนียงลดเสียงลงแล้วพูดว่า “ทำไมเจ้าไม่รู้ล่ะ เหล่าสนมอยู่ข้างใน ฝ่าบาทจะมาได้อย่างไร

บทที่196 ท่านย่า ข้าชอบท่าน

ฮองไทเฮาโบกมือไปมา “นอนจะหลังจะพังแล้ว ลุกขึ้นนั่งสักพักดีกว่า”

นางเงยหน้าขึ้นมองหรงท่ายกุ้ยเฟยทีหนึ่ง เห็นนางตาแดง บ่นขึ้นทันทีว่า “ทำไมร้องไห้อีกแล้วล่ะ โชคชะตาฟ้าลิขิต เจ้าร้องไห้ไปก็ไม่ได้ช่วยให้อะไรดีขึ้น กลับทำให้ข้าไม่สบายใจ”

หรงท่ายกุ้ยเฟยยื่นมือไป