บทที่158 คำหลอกของเฉินหยวนชิ่ง

ชูเซี่ยมองไปทางหลวี่หนิงและพูดว่า:“ท่านหลวี่หนิงข้าต้องให้ท่านลำบากอีกรอบแล้วล่ะ!”

หลวี่หนิงเห็นสีหน้าที่จริงจังของนางก็ถามกลับไปต่อว่า:“ท่านหมอเวินไม่ต้องพูดเช่นนี้ก็ได้ถ้าหาสาเหตุการตายของพระชายานิงอันได้และสามารถลบล้างคำใส่ร้ายของท่านหมอเวินและจูเก๋อ

บทที่159 เชียนซานเป็นโรคทรพิษ

หลี่เฉินเย่นอยู่ในตำหนักของโหร่วยเฟยเป็นเวลานานมากจะไปกินข้าวที่ตำหนักฉ่ายเหว่ยแต่ว่าตั้งแต่ที่ทะเลาะกันวันนั้นเขาก็ไม่ไปเหยียบที่ตำหนักฉ่ายเหว่ยเลย

ชูเซี่ยเย็นชาและไม่สนใจแล้วความทุกข์ทรมาณนี้มันช่างยาวนานมากนางก็ต้องทนต่อไปและรอเปิดเผยสาเหตุการตายของเฉ

บทที่160 หนีออกจากวัง

พอฟ้ามืด หลวี่หนิงก็มาปรากฏตัวที่ตำหนักฉ่ายเหว่ย ชูเซี่ยได้ยินเข้าพูดกับหว่านเหนียงเบาๆว่า: “ฮ่องเต้ถามท่านหมอแล้วแต่ท่านหมอบอกว่าไม่มีวิธีช่วยเลยฮ่องเต้ไม่ได้สั่งให้ส่งเชียนซานออกไปก็ดีต่อจวนซือคงแล้วล่ะ!”

หว่านเหนียงถามหลวี่หนิงต่อว่า“ตอนนี้เชียนซานเป็นเช่นไรบ