บทที่157 การตายของชิงเอ๋อ

ฉ่ายเวินกลับเข้าสู่หมดปกติเร็วมากและนางก็พูดต่อว่า:“หว่านเหนียงพูดดีมากเลยนะแต่ว่าท่านคงว่าผิดคนแล้วล่ะ?สำหรับข้าแล้วข้าคิดกับศิษย์พี่เพียงแค่พี่ชายคนหนึ่งเท่านั้น หว่านเหนียงว่าข้าว่าอยากได้ตำแหน่งฮองเฮา มันไม่มีเหตุผลเลย!”

หว่านเหนียงยิ้มและพูดต่อว่า “บ่าว

บทที่158 คำหลอกของเฉินหยวนชิ่ง

ชูเซี่ยมองไปทางหลวี่หนิงและพูดว่า:“ท่านหลวี่หนิงข้าต้องให้ท่านลำบากอีกรอบแล้วล่ะ!”

หลวี่หนิงเห็นสีหน้าที่จริงจังของนางก็ถามกลับไปต่อว่า:“ท่านหมอเวินไม่ต้องพูดเช่นนี้ก็ได้ถ้าหาสาเหตุการตายของพระชายานิงอันได้และสามารถลบล้างคำใส่ร้ายของท่านหมอเวินและจูเก๋อ

บทที่159 เชียนซานเป็นโรคทรพิษ

หลี่เฉินเย่นอยู่ในตำหนักของโหร่วยเฟยเป็นเวลานานมากจะไปกินข้าวที่ตำหนักฉ่ายเหว่ยแต่ว่าตั้งแต่ที่ทะเลาะกันวันนั้นเขาก็ไม่ไปเหยียบที่ตำหนักฉ่ายเหว่ยเลย

ชูเซี่ยเย็นชาและไม่สนใจแล้วความทุกข์ทรมาณนี้มันช่างยาวนานมากนางก็ต้องทนต่อไปและรอเปิดเผยสาเหตุการตายของเฉ