บทที่12 ดอกพระจันทร์

จากมุมมองทางการแพทย์ คงจะเป็นพันธุ์เกิดแปรผันระหว่างการย้อนยุค ก็คล้ายๆกับแบทแมนหรือสไปเดอร์แมน มีพลังพิเศษบางอย่าง แต่จนถึงตอนนี้ นางยังไม่ทราบว่าตนเองมีพลังพิเศษเป็นอย่างไร นอกจากมีแรงเพิ่มและร่างกายยืดยุ่น

“คนหยาบก็คือคนหยาบ”เมื่อมี่เหอเดินผ่านข้างๆนาง ก

บทที่13 ความหมายใหม่ของพระองค์ท่าน

ไทเฮามองไปยังท้องน้อยของชูเซี่ย สุดท้ายก็แค่ส่ายหน้าและถอนหายใจอย่างเบาๆ ว่า“ทุกคนนั่ง อย่ามัวยืนกัน ”

ชูเซี่ยได้ยินคำพูดนี้ ก็เดินตรงไปที่หน้าเก้าอี้เตรียมตัวจะนั่งลงโดยไม่ได้คิดขอบคุณไทเฮาก่อน เมื่อมองเห็นมี่เหอไหว้พระทัยไทเฮาตามมรรยาท พูดอย่าง

บทที่14 รักเดียวใจเดียว

หลังชูเซี่ยตั้งสติได้ มี่เหอกะโกนว่า“พี่สาวพูดอะไรไป ไทเฮาจะเป็นเหล่าโฟเย่ว์ได้ยังไง”พระนางเจ้าทั้งหลายล้วนมองไปยังชูเซี่ยเมื่อได้ยินเสียงของมี่เหอ ชูเซี่ยเงยหน้ามองไปยังมี่เหอ ใบหน้านางมีแต่ความห่วงใยเท่านั้น ไม่มีความย่ามใจสักนิด เหมือนใจร้อนกับการที่พูดผิดของชูเซ