บทที่ 11

บทที่11 ร่างกาย......แปรผัน

น

เมื่อเดินออกไปถึงหน้าประตูตำหนัก ชูเซี่ยถึงทราบว่ามีมี่เหอเข้าพระราชวังไปด้วยกัน วันนี้นางใส่กระโปรงจีบไหมสีม่วงอ่อน ทำให้ผิวดูขาวยิ่งขึ้น ปิ่นทองฝังด้วยหยกหนึ่งก้านเสียบเข้ามวยผม มวยผมอีกด้านหนึ่งมีพูลูกปัดทองลอยลงมา ดูหรูหราสง่างามมาก ผมที่อยู่หน้าผ

บทที่ 12

บทที่12 ดอกพระจันทร์

จากมุมมองทางการแพทย์ คงจะเป็นพันธุ์เกิดแปรผันระหว่างการย้อนยุค ก็คล้ายๆกับแบทแมนหรือสไปเดอร์แมน มีพลังพิเศษบางอย่าง แต่จนถึงตอนนี้ นางยังไม่ทราบว่าตนเองมีพลังพิเศษเป็นอย่างไร นอกจากมีแรงเพิ่มและร่างกายยืดยุ่น

“คนหยาบก็คือคนหยาบ”เมื่อมี่เหอเดินผ่าน

บทที่ 13

บทที่13 ความหมายใหม่ของพระองค์ท่าน

ไทเฮามองไปยังท้องน้อยของชูเซี่ย สุดท้ายก็แค่ส่ายหน้าและถอนหายใจอย่างเบาๆ ว่า“ทุกคนนั่ง อย่ามัวยืนกัน ”

ชูเซี่ยได้ยินคำพูดนี้ ก็เดินตรงไปที่หน้าเก้าอี้เตรียมตัวจะนั่งลงโดยไม่ได้คิดขอบคุณไทเฮาก่อน เมื่อมองเห็นมี่เหอไหว้พระทัยไทเฮาตามมรรยา