“ครับ เดี๋ยวผมตามไป แต่ก่อนไป” นิ้วแกร่งจิ้มเข้าที่แก้มสากของตัวเอง ประณาลีถลึงตาดุใส่อย่างรู้ความหมายของการกระทำนั้น และจะไม่ยอมทำตาม แต่พอชายหนุ่มพูดคำว่า ‘คืนนี้’ โดยไม่มีเสียงด้วยสายตากรุ้มกริ่ม ทำให้หญิงสาวจำต้องยอมยื่นใบหน้าเข้าไปหอมแก้มสากนั้นฟอดใหญ่ และก็เธอโดนเขาหอมกลับคืนเป็นสองเท่า

ประณาล

“ครับ”

“ลี ถ้าได้เวลาอาหารเย็น คุณกับเด็กๆ ทานเลยนะไม่ต้องรอผม พอดีมีงานด่วนนิดหน่อย ถ้าเสร็จทันผมจะไปทานด้วย แต่ถ้าไม่ทันเดี๋ยวผมไปทานทีหลังโอเค”

“โอเคค่ะ” เด็กทั้งสองตอบรับแทนพี่เลี้ยงสาวเสร็จสรรพเรียบร้อย และเมื่อคนเป็นพ่อเดินออกจากห้องไป ทั้งรีน่าและนีน่าจึงหันมาคุยเรื่องที่พูดค้างกันเอาไว้

“

ตอนแรกจากที่ตั้งใจว่าจะไปเที่ยวสวนสนุกกันแค่พ่อลูกและพี่เลี้ยงสาว แต่เมื่อวันเสาร์ที่ผ่านมาพิตตินันท์ได้พาประวิชญามาเล่นกับเด็กๆ ที่บ้าน ประณาลีจึงชักชวนน้องสาวไปด้วย และแน่นอนถ้าประวิชญาไปพิตตินันท์ก็ไม่พลาดที่จะขอติดสอยห้อยตามหญิงสาวไปด้วย

ดังนั้นพอเช้าวันอาทิตย์พิตตินันท์จึงไปรับประวิชญามาที่บ้า