“ครับ”

“ลี ถ้าได้เวลาอาหารเย็น คุณกับเด็กๆ ทานเลยนะไม่ต้องรอผม พอดีมีงานด่วนนิดหน่อย ถ้าเสร็จทันผมจะไปทานด้วย แต่ถ้าไม่ทันเดี๋ยวผมไปทานทีหลังโอเค”

“โอเคค่ะ” เด็กทั้งสองตอบรับแทนพี่เลี้ยงสาวเสร็จสรรพเรียบร้อย และเมื่อคนเป็นพ่อเดินออกจากห้องไป ทั้งรีน่าและนีน่าจึงหันมาคุยเรื่องที่พูดค้างกันเอาไว้

“

ตอนแรกจากที่ตั้งใจว่าจะไปเที่ยวสวนสนุกกันแค่พ่อลูกและพี่เลี้ยงสาว แต่เมื่อวันเสาร์ที่ผ่านมาพิตตินันท์ได้พาประวิชญามาเล่นกับเด็กๆ ที่บ้าน ประณาลีจึงชักชวนน้องสาวไปด้วย และแน่นอนถ้าประวิชญาไปพิตตินันท์ก็ไม่พลาดที่จะขอติดสอยห้อยตามหญิงสาวไปด้วย

ดังนั้นพอเช้าวันอาทิตย์พิตตินันท์จึงไปรับประวิชญามาที่บ้า

“นี่ป้ารู้เรื่องของเอ่อ...” นางนารีไม่ตอบ นางเพียงอมยิ้มแล้วพยักหน้าน้อยๆ เท่านั้นประวิชญาก็รู้แล้วล่ะว่าเรื่องของพี่สาวกับนิธิภัทรคนรอบตัวคงรู้หมดแล้ว จะมีก็แต่เจ้าตัวเท่านั้นแหละมั้งที่คิดว่าเรื่องนี้เป็นความลับ

“ค่ะ งั้นญาไปนะคะทุกคนเรียกแล้ว” เธอยกมือไหว้ผู้สูงวัยก่อนจะเดินตรงไปที่รถของพิตตินันท