“ขอโทษนะคะที่มาขัดจังหวะ แต่มลไม่คิดว่าคุณธีจะปล่อยให้แขกอย่างมลรอ เพราะมัวอี๋อ๋อกับผู้หญิงอย่างไม่คิดจะอายใคร” เสียงเหน็บแนมทำให้นิธิภัทรเงยหน้าขึ้น แล้วกระตุกยิ้มกอดกระชับร่างบางแน่นกว่าเดิม เพื่อแสดงความเป็นเจ้าข้าวเจ้าของ

“ผัวเมียจะสวีทหวานกันในบ้านตัวเอง ต้องอายใครด้วยเหรอครับคุณมล ว่าแต่คุณเถ

“ครับ เดี๋ยวผมตามไป แต่ก่อนไป” นิ้วแกร่งจิ้มเข้าที่แก้มสากของตัวเอง ประณาลีถลึงตาดุใส่อย่างรู้ความหมายของการกระทำนั้น และจะไม่ยอมทำตาม แต่พอชายหนุ่มพูดคำว่า ‘คืนนี้’ โดยไม่มีเสียงด้วยสายตากรุ้มกริ่ม ทำให้หญิงสาวจำต้องยอมยื่นใบหน้าเข้าไปหอมแก้มสากนั้นฟอดใหญ่ และก็เธอโดนเขาหอมกลับคืนเป็นสองเท่า

ประณาล

“ครับ”

“ลี ถ้าได้เวลาอาหารเย็น คุณกับเด็กๆ ทานเลยนะไม่ต้องรอผม พอดีมีงานด่วนนิดหน่อย ถ้าเสร็จทันผมจะไปทานด้วย แต่ถ้าไม่ทันเดี๋ยวผมไปทานทีหลังโอเค”

“โอเคค่ะ” เด็กทั้งสองตอบรับแทนพี่เลี้ยงสาวเสร็จสรรพเรียบร้อย และเมื่อคนเป็นพ่อเดินออกจากห้องไป ทั้งรีน่าและนีน่าจึงหันมาคุยเรื่องที่พูดค้างกันเอาไว้

“