กว่าทั้งนิธิภัทรและประณาลีจะได้กลับบ้านเวลาก็ล่วงเลยมาจนเย็น เหตุก็มาจากคนขี้เซาที่นอนไม่ยอมตื่นจนกระทั่งท้องเริ่มหิวนั่นแหละถึงได้ลุกจากเตียงมาหาของกินใส่ท้อง หลังจากอิ่มจึงได้กลับบ้านแบบงอแงเล็กน้อย เพราะหญิงสาวยืนยันจะกลับเองให้ได้ แต่ครั้งนี้นิธิภัทรไม่ยอมใจอ่อนและขี้เกียจต่อล้อต่อเถียง จึงทำการ

“ขอโทษนะคะที่มาขัดจังหวะ แต่มลไม่คิดว่าคุณธีจะปล่อยให้แขกอย่างมลรอ เพราะมัวอี๋อ๋อกับผู้หญิงอย่างไม่คิดจะอายใคร” เสียงเหน็บแนมทำให้นิธิภัทรเงยหน้าขึ้น แล้วกระตุกยิ้มกอดกระชับร่างบางแน่นกว่าเดิม เพื่อแสดงความเป็นเจ้าข้าวเจ้าของ

“ผัวเมียจะสวีทหวานกันในบ้านตัวเอง ต้องอายใครด้วยเหรอครับคุณมล ว่าแต่คุณเถ

“ครับ เดี๋ยวผมตามไป แต่ก่อนไป” นิ้วแกร่งจิ้มเข้าที่แก้มสากของตัวเอง ประณาลีถลึงตาดุใส่อย่างรู้ความหมายของการกระทำนั้น และจะไม่ยอมทำตาม แต่พอชายหนุ่มพูดคำว่า ‘คืนนี้’ โดยไม่มีเสียงด้วยสายตากรุ้มกริ่ม ทำให้หญิงสาวจำต้องยอมยื่นใบหน้าเข้าไปหอมแก้มสากนั้นฟอดใหญ่ และก็เธอโดนเขาหอมกลับคืนเป็นสองเท่า

ประณาล