“คุณบอกว่ายัยลีเป็นเมียคุณ แล้วทำไมคุณไม่รับผิดชอบในสิ่งที่ทำลงไป” มุทิตาเอ่ยเสียงไม่เป็นมิตร เพราะคิดไปว่า ที่ประณาลีไม่กล้าพูดความจริงในวันนั้นอาจจะเพราะผู้ชายคนนี้ไม่ต้องการรับผิดชอบ และอาจจะตัดสัมพันธ์ด้วยเงินก้อนโต ซึ่งเป็นการดูถูกศักดิ์ของลูกผู้หญิงอย่างร้ายแรง แต่ทว่าสิ่งที่หลุดออกจากปากนิธิภ

เสียงส้นรองเท้ากระทบพื้นดัง ต๊อกๆๆ มาหยุดหน้าโต๊ะเลขาของท่านประธานกรรมการบริหารธนาคารใหญ่ของตระกูลคันธารัตน์ เลขาสาวที่จ้องหน้าจอคอมพิวเตอร์ละสายตามามองแขกสาวสวยเฉียบพร้อมรอยยิ้มและเสียงทักทายเสนาะหู

“สวัสดีค่ะ”

“ฉันมาพบคุณธี” แม้น้ำเสียงจากแขกสาวจะฟังดูแข็งไม่รื่นหู แต่เลขาสาวยังคงยิ้มหวาน แล้วถามก

“อ๋อ...พอดีผมทำมือถือหาย มีพลเมืองดีเขาเก็บได้ แต่พอดีว่าที่ที่ผมอยู่กับเขาอยู่ไกลกันมาก และผมก็คิดว่ากำลังอยากจะเปลี่ยนเครื่องใหม่พอดี เลยยกทั้งเบอร์ทั้งเครื่องให้เขาไปเลย”

“แล้วไม่คิดจะให้เบอร์ใหม่มลบ้างเหรอคะ” หญิงสาวยิ้มหวานพลางยื่นหน้าเข้าใกล้ แต่ทว่าคนถูกขอเบอร์กลับนั่งนิ่งไปนิดหนึ่ง ก่อนยกแฟ