เสียงส้นรองเท้ากระทบพื้นดัง ต๊อกๆๆ มาหยุดหน้าโต๊ะเลขาของท่านประธานกรรมการบริหารธนาคารใหญ่ของตระกูลคันธารัตน์ เลขาสาวที่จ้องหน้าจอคอมพิวเตอร์ละสายตามามองแขกสาวสวยเฉียบพร้อมรอยยิ้มและเสียงทักทายเสนาะหู

“สวัสดีค่ะ”

“ฉันมาพบคุณธี” แม้น้ำเสียงจากแขกสาวจะฟังดูแข็งไม่รื่นหู แต่เลขาสาวยังคงยิ้มหวาน แล้วถามก

“อ๋อ...พอดีผมทำมือถือหาย มีพลเมืองดีเขาเก็บได้ แต่พอดีว่าที่ที่ผมอยู่กับเขาอยู่ไกลกันมาก และผมก็คิดว่ากำลังอยากจะเปลี่ยนเครื่องใหม่พอดี เลยยกทั้งเบอร์ทั้งเครื่องให้เขาไปเลย”

“แล้วไม่คิดจะให้เบอร์ใหม่มลบ้างเหรอคะ” หญิงสาวยิ้มหวานพลางยื่นหน้าเข้าใกล้ แต่ทว่าคนถูกขอเบอร์กลับนั่งนิ่งไปนิดหนึ่ง ก่อนยกแฟ

“วันนี้มลเขาไปหาผมถึงที่ทำงาน เธอบอกว่าโทรหาผมแล้วมีผู้หญิงปากร้ายคนหนึ่งด่าเขาซะกระเจิง ตอนแรกผมแอบงง แต่ดีที่นึกขึ้นมาได้ว่าวันนั้นผมให้ป้ารับโทรศัพท์แทนนี่นา” นางนารีหัวเราะน้อยๆ และนึกถึงวันนั้นอย่างขำๆ ก่อนตั้งข้อสงสัยกับการไปหาเจ้านายหนุ่มของอดีตคนรักอย่างทรรศน์กมล

“คนที่เป็นอดีตไปแล้ว กับเร