ประณาลีมองตัวเองในชุดราตรีสั้นสีขาวผ่านหน้ากระจกแล้วยิ้ม จากนั้นก็หมุนซ้ายหมุนขวาหมุนหน้าหมุนหลังจนเป็นที่พอใจ จึงหันไปหยิบกระเป๋าถือใบเล็กเข้ากับชุดมาถือเอาไว้ แล้วหันมองกระจกอีกรอบและก้มดูความเรียบร้อยอีกครั้ง เมื่อทุกอย่างลงตัว เสื้อผ้าหน้าผมเป๊ะ เหมาะสำหรับไปงานเลี้ยงฉลองงานแต่งงานของเพื่อนซี้อย

เมื่อยืนรอจนคนขับอย่างปาณิศาลงจากรถมายืนคู่ ประณาลีจึงคว้ามือเพื่อนซี้เดินเข้าไปในงาน แต่ทว่าเดินไปได้ไม่กี่ก้าว เธอก็ถูกคนเดินตามก้นฉุดจนแทบหลายหลัง

“เฮ้ย! อะไรของแกเนี่ยยัยปลา ดึงฉันซะแทบหงายหลัง เป็นอะไร”

“แกดูให้ฉันหน่อยสิว่าฉันแต่งตัวเป็นไง ดูดีหรือยัง” ประณาลีส่ายศีรษะ ก่อนกอดอกแล้วเอนตัวไปข้า

“เฮ้ย! ได้ไง ที่ฉันชวนแกมางานนี้ก็เพราะเห็นว่าแกโสดมาเกือบๆ จะสองเดือนแล้วนะโว้ย คนนั้นเป็นไงคนที่ได้ช่อดอกไม้นั่นน่ะสวยเด็ด...ไปเธออยู่ในกลุ่มคนรู้จักฉันพอดี ฉันจะพาแกไปทำความรู้จักเอาไว้ก่อน เผื่อยังไงแกเกิดเปลี่ยนใจอยากสานสัมพันธ์ต่อมันจะได้ง่าย และรูปหล่อแถมรวยมหาศาลอย่างแกฉันรับรองเลยนะว่าไม่มี