ผ่านไปพักหนึ่งประณาลีที่อยู่ในชุดเสื้อยืดกางเกงห้าส่วนก็เดินยิ้มมาเปิดประตูเพราะคิดว่าเป็นนางนารี แต่เมื่อเห็นว่าไม่ใช่คนที่ตัวเองคาดเอาไว้ หากเป็นคนที่ไม่ค่อยอยากจะเจอหน้า ประตูที่เปิดออกได้แค่ครึ่งก็แทบจะปิดลงทันทีหากนิธิภัทรไม่แทรกตัวเอาหลังดันประตูที่กำลังจะปิดเอาไว้เต็มกำลัง จนสามารถเล็ดลอดเข้า

ประณาลีมองตัวเองในชุดราตรีสั้นสีขาวผ่านหน้ากระจกแล้วยิ้ม จากนั้นก็หมุนซ้ายหมุนขวาหมุนหน้าหมุนหลังจนเป็นที่พอใจ จึงหันไปหยิบกระเป๋าถือใบเล็กเข้ากับชุดมาถือเอาไว้ แล้วหันมองกระจกอีกรอบและก้มดูความเรียบร้อยอีกครั้ง เมื่อทุกอย่างลงตัว เสื้อผ้าหน้าผมเป๊ะ เหมาะสำหรับไปงานเลี้ยงฉลองงานแต่งงานของเพื่อนซี้อย

เมื่อยืนรอจนคนขับอย่างปาณิศาลงจากรถมายืนคู่ ประณาลีจึงคว้ามือเพื่อนซี้เดินเข้าไปในงาน แต่ทว่าเดินไปได้ไม่กี่ก้าว เธอก็ถูกคนเดินตามก้นฉุดจนแทบหลายหลัง

“เฮ้ย! อะไรของแกเนี่ยยัยปลา ดึงฉันซะแทบหงายหลัง เป็นอะไร”

“แกดูให้ฉันหน่อยสิว่าฉันแต่งตัวเป็นไง ดูดีหรือยัง” ประณาลีส่ายศีรษะ ก่อนกอดอกแล้วเอนตัวไปข้า