“คุณธีคะ คุณจะอายอะไรนักหนา รีน่ากับนีน่าลูกสาวคุณนะคะ”

“ก็คนมันไม่ค่อยได้ทำนี่ และอีกอย่างผมก็เป็นผู้ชาย ไม่ค่อยชอบจะแสดงออกในเรื่องพวกนี้กับเด็กๆ สักเท่าไหร่ แต่ถ้าเป็นผู้ใหญ่อย่างคุณผมโอเคเลยนะ” ไม่วายนอกเรื่องวกเข้าตัวพี่เลี้ยงสาวที่พักนี้มักจะถูกคุณพ่อรูปหล่อของเด็กๆ เอาเปรียบทุกที่ทุกเวลาขอให

“เด็กๆ หลับแล้วฉันจะกลับห้องนะคะ” เอ่ยจบ ประณาลีก็ค่อยๆ ยกแขนเล็กที่กอดเธอเอาไว้ออกอย่างเบามือ และเมื่อเป็นอิสระเธอก็รีบลุกขึ้นลงจากเตียงทันที

“เดี๋ยวสิลี…ลี!” นิธิภัทรรีบยกแขนเล็กของลูกสาวออกอย่างเบามือ แล้วรีบวิ่งตามหลังร่างบางที่เดินออกจากห้องไปอย่างไม่ฟังใครทั้งนั้น เธอไม่อยากผูกพันกับสามพ่อลู

ใบหน้านวลที่นอนซบหลับพริ้มอยู่กับอกกว้างเปล่าเปลือยอย่างอ่อนเพลีย ทำให้นิธิภัทรที่รู้สึกตัวตื่นขึ้นมาก่อน อดที่จะก้มลงไปหอมแก้มนวลใสนั้นอย่างแผ่วเบาไม่ได้

“น่ารักขนาดนี้ อย่าคิดว่าผมจะปล่อยคุณให้หนีเป็นครั้งที่สองอีกนะ ประณาลีที่รัก” เอ่ยจบชายหนุ่มก็แอบหอมคนที่หลับสนิทซ้ำอีกครั้ง ก่อนจะค่อยๆ ขยับตั