บทที่ 21

เช้าวันรุ่งขึ้นภาพการรับประทานอาหารเช้าอย่างพร้อมหน้าพร้อมตาของสามพ่อลูก ทำให้แม่บ้านอย่างนางนารีปลื้มใจจนระงับอาการเอาไว้ไม่อยู่ นางฉีกยิ้มกว้างจนปากแทบฉีกไปถึงรูหูอยู่ตลอดเวลา ถึงแม้บรรยากาศบนโต๊ะจะยังไม่ดีนัก แต่ก็ถือว่าเป็นการเริ่มต้นความสัมพันธ์ที่ดี และที่เป็นอย่างนี้ได้ ทั้งนี้นางต้

บทที่ 22

ประณาลีถึงกับถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก เมื่อกวาดสายตามองไปจนรอบบริเวณแล้วไม่มีใครและเด็กๆ เองก็ไม่ได้สนใจ มัวแต่นั่งก้มหน้าคุยกันอยู่ จากนั้นจึงตวัดสายตาและหันมาแว้ดใส่คนไม่รู้จักกาลเทศะ

“นี่คุณจะบ้าเหรอ ทำอะไรกลัวคนอื่นเขาเห็นบ้างสิ ฉันเป็นพี่เลี้ยงนะ ไม่ใช่เมียคุณ จะได้มีจูบลงจูบลา”

“ใครบ

บทที่ 23

“คุณธีคะ คุณจะอายอะไรนักหนา รีน่ากับนีน่าลูกสาวคุณนะคะ”

“ก็คนมันไม่ค่อยได้ทำนี่ และอีกอย่างผมก็เป็นผู้ชาย ไม่ค่อยชอบจะแสดงออกในเรื่องพวกนี้กับเด็กๆ สักเท่าไหร่ แต่ถ้าเป็นผู้ใหญ่อย่างคุณผมโอเคเลยนะ” ไม่วายนอกเรื่องวกเข้าตัวพี่เลี้ยงสาวที่พักนี้มักจะถูกคุณพ่อรูปหล่อของเด็กๆ เอาเปรียบทุกที่ท