“ทำไมคะหรือว่ายังไม่เชื่อใจพี่ลี” ทั้งสองคนส่ายหน้า ก่อนเด็กหญิงนีน่าแฝดผู้น้องจะเอ่ยขึ้นอย่างกล้าๆ กลัวๆ

“แล้วถ้านีน่ากับพี่รีน่าดีกันกับพี่ลี พี่ลีจะฟ้องคุณพ่อเรื่องวันนี้ไหมคะ” ประณาลีมองเด็กแฝดทั้งสองที่นั่งหน้าหงอยๆ ด้วยสายตาเอ็นดู ก่อนจะลุกขึ้นขยับตัวเข้าไปสวมกอดร่างป้อมเอาไว้แน่น

“โธ่เอ้ย...พ

หลังจากทำอาหารเช้าสำหรับเด็กๆ เสร็จ ประณาลีก็ขึ้นไปปลุกคู่แฝดที่ยังนอนหลับอุตุอยู่บนเตียงให้ตื่นลุกขึ้นไปอาบน้ำแต่งตัว ไปโรงเรียนในวันแรกของสัปดาห์ ซึ้งแม้ทั้งสองจะงอแงนิดหน่อย แต่ก็ยอมทำตามที่พี่เลี้ยงสาวบอกแต่โดยดี

“เอาล่ะ เรียบร้อยแล้ว” ประณาลีจัดเปียแกละที่ด้วยผูกโบหูกระตายสีกรมทาของแฝดผู้พี่ให้

คืนนั้นนิธิภัทรบ้านกลับดึกว่าปกติ เพราะจู่ๆ เพื่อนที่ไม่ได้พบและติดต่อกันมานานหลายปีก็โทรมาหา ดีนะที่เขาไม่เคยเปลี่ยนเบอร์โทรศัพท์เลย ก็เลยได้ไปสังสรรค์กันเล็กน้อย แต่ถึงอย่างนั้นก็ยาวจนกระทั่งดึกและคิดว่ามาถึงทุกคนคงจะนอนกันหมดแล้ว ทว่าพอก้าวเท้าเข้ามาในบ้านชายหนุ่มก็ต้องชะงัก ก่อนจะเปิดยิ้มเมื่อเห