ตอน 30
หน้าตาเมียฉัน…
บทที่ 30
คออ่อน
หลังจากหาข้ออ้างให้ตัวเองสักพัก จึงลงจากรถตรงไปถามห้องที่พวกนั้นจองไว้ เมื่อถึงหน้าห้อง ทันใดนั้นประตูก็ถูกเปิดจากข้างใน คนที่เดินออกมาด้วยความเร่งรีบชนเข้ากับเขาเต็มๆ มือแกร่งเอือมไปรับร่างนั้นเอาไว้ในอ้อมแขน กลิ่นหอมลอยแตะจมูก ผมนุ่มสยายลงบนตัวเขา มือเล็กบอบบางยึดร่างเขาเอาไว
ตอน 31
บทที่ 31
เป็นเพราะเธอเอง
จิดาภารู้สึกตัวอีกทีก็อยู่ในโรงพยาบาลแล้ว
บทที่ลืมตาขึ้นมาก็เห็นพันเดชนั่งอยู่ตรงหน้า
“คุณมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง”เธอเลิกคิ้วถาม
คิดไม่ออกชั่วขณะว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้น
“จำไม่ได้แล้ว ?”พันเดชที่นั่งอยู่ตรงข้ามถามด้วยใบหน้าที่ไม่แสดงอารมณ์
จิดาภ
ตอน 32
บทที่ 32
บทที่32 รักษาสัญญา
ทั้งสองยืนมองหน้ากัน แววตาจิดาภามั่นคง ไม่มีความหวาดหวั่นแม้แต่น้อย
พันเดชมองอีกฝ่ายโดยที่ไม่ว่าควรพูดอะไรออกไป
เห็นอีกฝ่ายเงียบ จิดาภาจึงถือโอกาสพูด “ในเมื่อเซ็นต์สัญญาแล้ว ก็หวังว่าท่านประธานจรักษาคำพูด ยกฟ้องไปรยาด้วยนะคะ”
“แน่นอน ผมพูดคำไหนคำ