บทที่ 31 เป็นเพราะเธอเอง

จิดาภารู้สึกตัวอีกทีก็อยู่ในโรงพยาบาลแล้ว

บทที่ลืมตาขึ้นมาก็เห็นพันเดชนั่งอยู่ตรงหน้า

“คุณมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง”เธอเลิกคิ้วถาม

คิดไม่ออกชั่วขณะว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้น

“จำไม่ได้แล้ว ?”พันเดชที่นั่งอยู่ตรงข้ามถามด้วยใบหน้าที่ไม่แสดงอารมณ์

จิดาภาน

บทที่32 รักษาสัญญา

ทั้งสองยืนมองหน้ากัน แววตาจิดาภามั่นคง ไม่มีความหวาดหวั่นแม้แต่น้อย

พันเดชมองอีกฝ่ายโดยที่ไม่ว่าควรพูดอะไรออกไป

เห็นอีกฝ่ายเงียบ จิดาภาจึงถือโอกาสพูด “ในเมื่อเซ็นต์สัญญาแล้ว ก็หวังว่าท่านประธานจรักษาคำพูด ยกฟ้องไปรยาด้วยนะคะ”

“แน่นอน ผมพูดคำไหนคำนั้น เรื่อ

บทที่ 33 คุณสมบัติการแข่งขัน

จิดาภาเดินเข้าไปด้วยความมั่นใจ ท่าทางของเธอมาดมั่นไม่เกรงกลัวใคร

แต่เมื่อเดินเข้ามาข้างในแล้วเธอกลับชะงักเท้าลงอย่างแปลกใจ

“ปัง”

เสียงพลุกระดาษดังขึ้น

จิดาภามองพวกเขาอย่างตกใจ ท่ามกลางเสียงปรบมือของแผนกออกแบบ

เธอจับต้นชนปลายไม่ถูก ถามขึ้น