บทที่ 29

เซ็นต์สัญญาสำเร็จ

ประธานสินมองจิดาภาอย่างไม่เข้าใจ “ที่เธอพูดหมายความว่ายังไง”

“ระหว่างมาที่นี้ ฉันถือวิสาสะโทรหาภรรยาของคุณโดยไม่ออกนามน่ะค่ะ ตอนนี้เธอคงกำลังเดินทางมาที่นี่”

ประธานสินตาโตแทบจะทันที “ว่าไงนะ นี่เธอบ้าไปแล้วเหรอ”

ใครๆก็รู้ว่าประธานสินคนนี้มักมากบ้ากา

บทที่ 30

คออ่อน

หลังจากหาข้ออ้างให้ตัวเองสักพัก จึงลงจากรถตรงไปถามห้องที่พวกนั้นจองไว้ เมื่อถึงหน้าห้อง ทันใดนั้นประตูก็ถูกเปิดจากข้างใน คนที่เดินออกมาด้วยความเร่งรีบชนเข้ากับเขาเต็มๆ มือแกร่งเอือมไปรับร่างนั้นเอาไว้ในอ้อมแขน กลิ่นหอมลอยแตะจมูก ผมนุ่มสยายลงบนตัวเขา มือเล็กบอบบางยึดร่างเขาเอาไว

บทที่ 31

เป็นเพราะเธอเอง

จิดาภารู้สึกตัวอีกทีก็อยู่ในโรงพยาบาลแล้ว

บทที่ลืมตาขึ้นมาก็เห็นพันเดชนั่งอยู่ตรงหน้า

“คุณมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง”เธอเลิกคิ้วถาม

คิดไม่ออกชั่วขณะว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้น

“จำไม่ได้แล้ว ?”พันเดชที่นั่งอยู่ตรงข้ามถามด้วยใบหน้าที่ไม่แสดงอารมณ์

จิดาภ