บทที่14 ลดระดับตัวเอง

“คุณจิดาภาคงไม่ได้ตั้งใจทำแบบนั้นหรอกใช่มั้ย”

ได้ยินดังนั้น ไปรยารู้สึกไม่พอใจ กำลังจะเอ่ยปากพูด แต่จิดาภาพูดขึ้นมาก่อน ด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม “ฉันจะไปทำแบบนั้นทำไมล่ะคะ”

“ใช่” ไปรยาพูดเสริม

เธอยกยิ้ม “แล้วใครจะไปรู้ล่ะ” พูดจบเธอก็หันไปมองจิดาภา

เห็นคำพู

บทที่15 เก็บเป็นความลับ

แต่ไม่ว่ายังไงเธอก็ไม่สามารถปล่อยผ่านมันไปได้ ยิ่งนึกก็ยิ่งโมโห

ในขณะเดียวกัน เขาเอ่ยพูดขึ้น “เอาเถอะ เดี๋ยวฉันพาเธอไปซื้อชุดใหม่” เห็นว่าเธอไม่หายโกรธง่ายๆ พันเดชจึงพูดขึ้น

เขาพูดมาขนาดนี้ เธอจะทำอะไรได้ล่ะ “อืม”

นอกร้าน

เธอกับจิดาภาเดินออกมาจากร้

บทที่16 ตั้งใจยุ่งเกี่ยว

ในห้องทำงาน พันเดชนั่งอยู่ตรงโต๊ะทำงาน เสื้อเชิ้ตสีดำ ทำให้เขาดูมั่นคงมีเสน่ห์

จิดาภาเคาะประตูเปิดเข้าไป เขากำลังเซ็นหนังสือสัญญาฉบับหนึ่งอยู่ พอเซ็นเสร็จ ปิดเอกสารลง แล้วถึงจะเงยหน้ามองเธอ

“ท่านประธาน” เขาเอ่ยเธอด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา

“เธอจะลาออกหรอ” เขาเ