บทที่15 เก็บเป็นความลับ

แต่ไม่ว่ายังไงเธอก็ไม่สามารถปล่อยผ่านมันไปได้ ยิ่งนึกก็ยิ่งโมโห

ในขณะเดียวกัน เขาเอ่ยพูดขึ้น “เอาเถอะ เดี๋ยวฉันพาเธอไปซื้อชุดใหม่” เห็นว่าเธอไม่หายโกรธง่ายๆ พันเดชจึงพูดขึ้น

เขาพูดมาขนาดนี้ เธอจะทำอะไรได้ล่ะ “อืม”

นอกร้าน

เธอกับจิดาภาเดินออกมาจากร้

บทที่16 ตั้งใจยุ่งเกี่ยว

ในห้องทำงาน พันเดชนั่งอยู่ตรงโต๊ะทำงาน เสื้อเชิ้ตสีดำ ทำให้เขาดูมั่นคงมีเสน่ห์

จิดาภาเคาะประตูเปิดเข้าไป เขากำลังเซ็นหนังสือสัญญาฉบับหนึ่งอยู่ พอเซ็นเสร็จ ปิดเอกสารลง แล้วถึงจะเงยหน้ามองเธอ

“ท่านประธาน” เขาเอ่ยเธอด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา

“เธอจะลาออกหรอ” เขาเ

บทที่17 ไม่มีเจตนาใดๆ

เธอคิดแต่ว่าอยากลาออก จนลืมเรื่องนี้สนิทไปเลย

เขาขมวดคิ้วถาม

“ไง เธอตัดสินใจได้รึยัง”

เธอยืนคิดสักพัก เรื่องระหว่างเขากับเธอมันไม่ควรเกี่ยวข้องกันอีก

เธอพยักหน้า “ฉันจะจ่ายค่าปรับทุกอย่างเองค่ะ”

เขาคิดไว้ก่อนหน้านั้นอยู่แล้วว่าเธอจะต้องตอบแบบนี