บทที่ 306 ภรรยาเกือบถูกคนลักพาตัวไป

จ้าวเฉียนรออยู่ครึ่งชั่วยาม ในที่สุดซ่งจิ่นกับเซียวเหยี่ยนจือและคนอื่นๆ ก็มาถึงท่าเรือ

ซ่งชิงอวิ๋นมองจากระยะห่างสิบกว่าเมตร เห็นจ้าวเฉียนนั่งสบายๆ อยู่บนรถม้าสี่ล้อสี่ม้า ด้วยท่าทางสง่างามเปี่ยมเสน่ห์ สายตาของเจ้าคมกริบราวกับจะทะลุจ้าวเฉียนได้

และบรรดาหญิงทหาร

บทที่ 307 สามีคนนี้ช่างดีเหลือเกิน

สองวันต่อมา ในคืนเดือนมืดลมแรง

ที่จวนอ๋องอู่ ในห้องหนังสือ

จ้าวหง กำลังเล่นหมากล้อมกับตัวเอง

หลังจากฟังรายงานของชูเฟิง เขาวางหมากดำในมือลงบนกระดานหยก พลางหัวเราะเย็นชา

"ในเมื่อใช้ประโยชน์จากพวกเขาไม่ได้ ก็แจ้งกู้จงถังให้ส่งสามีภรรยาคู่นั้นไปสู่นิพพานซะ!"

ชูเฟิง

บทที่ 308 จักจั่นกับนกอีเสา

ฝนตกหนักขึ้นเรื่อยๆ พายุรุนแรงมากขึ้น ใบเรือสะบัดดังสนั่น

ลมแรงฝนหนัก ทำให้เรือหลวงโคลงเคลงรุนแรงยิ่งขึ้น

ทหารหลวงที่ยืนตากลมตากฝนคุ้มกันเรืออยู่หลายชั่วยาม ในที่สุดก็โคลงเคลงจนทรงตัวไม่อยู่

เห็นดังนั้น แม่ทัพทหารหลวงหกพันนายก็กังวลว่าหากเรือหลวงแล่นต่อไป จะเกิดอุบัติเ