บทที่ 305 ร่วมกันผ่านพ้นความอดอยาก

หลังจากอ่านจดหมายจากตระกูลซ่งเก่าจบ ซ่งจิ่นเก็บแผนที่ขุมทรัพย์ไว้ แล้วส่งกระดาษอีกสี่หน้าให้ซ่งเชียงอวิ๋นดู

หลังจากอ่านจดหมาย ซ่งเชียงอวิ๋นก็ร้องไห้สะอื้น พูดไม่เป็นถ้อยคำ: "พวกเขายังมีชีวิตอยู่จริงๆ! ทำไมต้องทอดทิ้งข้ากับพี่ใหญ่?"

"ในจดหมายไม่ได้เขียนไว้หรือ?

บทที่ 306 ภรรยาเกือบถูกคนลักพาตัวไป

จ้าวเฉียนรออยู่ครึ่งชั่วยาม ในที่สุดซ่งจิ่นกับเซียวเหยี่ยนจือและคนอื่นๆ ก็มาถึงท่าเรือ

ซ่งชิงอวิ๋นมองจากระยะห่างสิบกว่าเมตร เห็นจ้าวเฉียนนั่งสบายๆ อยู่บนรถม้าสี่ล้อสี่ม้า ด้วยท่าทางสง่างามเปี่ยมเสน่ห์ สายตาของเจ้าคมกริบราวกับจะทะลุจ้าวเฉียนได้

และบรรดาหญิงทหาร

บทที่ 307 สามีคนนี้ช่างดีเหลือเกิน

สองวันต่อมา ในคืนเดือนมืดลมแรง

ที่จวนอ๋องอู่ ในห้องหนังสือ

จ้าวหง กำลังเล่นหมากล้อมกับตัวเอง

หลังจากฟังรายงานของชูเฟิง เขาวางหมากดำในมือลงบนกระดานหยก พลางหัวเราะเย็นชา

"ในเมื่อใช้ประโยชน์จากพวกเขาไม่ได้ ก็แจ้งกู้จงถังให้ส่งสามีภรรยาคู่นั้นไปสู่นิพพานซะ!"

ชูเฟิง