บทที่451 แก้แล้วแก่เลย

คำของเป้ยฉ่ายเวยนั้น หลี่จื่อเชียนไม่ได้รีบตอบในทันที แต่เขากลับยื่นมือออกไปกุมมือเธอเอาไว้แทน

เธอสะดุ้งและหันกลับไปมอง

สายตาหลี่จื่อเชียนเปี่ยมไปด้วยความจริงใจอย่างที่ไม่เคยเห็นมาก่อน มันล้นไปด้วยความมุ่งหวังที่จะสร้างความรักที่ลึกซึ้งไม่อาจแยกจากกัน “แน่นอน

บทที่452 ไม่สบาย

เมื่อคุณแม่หลี่เห็นเสี่ยวหย่ายิ้มแย้ม เธอก็แอบทอดถอนใจ

เด็กดีอย่างนี้ ทำไมหลี่จื่อเชียนถึงได้ไม่รู้จักรักษาเอาไว้!

“เสี่ยวหย่า ป้าขอโทษด้วยนะ พี่จื่อเชียนเขา…” คุณแม่หลี่หงุดหงิดขึ้นอีกครั้ง

เสี่ยวหย่าหยุดคำพูดของเธอลงในทันที “คุณป้าคะ คุณป้าไม่ต้องกังวลนะ พ

บทที่453 ฆ่านังสารเลวของแก

เสี่ยวหย่าพูดประโยคนี้ด้วยความกังวล ไม่เหมือนกับลูกสะใภ้ที่ผู้หลักผู้ใหญ่ชอบใจ แต่กลับเหมือนกับว่าตัวเป็นลูกสาวแท้ๆคนหนึ่ง

เป้ยฉ่ายเวยก้าวไปข้างหน้าเล็กน้อยหนึ่งก้าว

หลี่จื่อเชียนหน้าเสียอยู่พักหนึ่ง

ชั่วพริบตา แต่ว่าเสี่ยวหย่าก็เห็นจนได้

“พ