บทที่ 450 ไม่ให้รับผิดแทนหรอก

ลูกตัวเองเป็นคนเอาแต่ใจและพูดจาไม่เข้าหูแค่ไหน เหาเสว่ฉินรู้ดี พอมาเห็นว่าลิ่วเอ่อร์ไม่ได้เก็บเอาคำพูดของลูกเธอมาใส่ใจ พูดได้เลยว่ายิ่งทำให้เธอรู้สึกชอบใจเข้าไปใหญ่

“ลิ่วจื่อนิสัยดีขนาดนี้ แกก็อย่าจู้จี้จุกจิกมากได้ไหม” เหาเสว่ฉินเอ่ยดุลูก

พอนึกถึงฉ

บทที่451 แก้แล้วแก่เลย

คำของเป้ยฉ่ายเวยนั้น หลี่จื่อเชียนไม่ได้รีบตอบในทันที แต่เขากลับยื่นมือออกไปกุมมือเธอเอาไว้แทน

เธอสะดุ้งและหันกลับไปมอง

สายตาหลี่จื่อเชียนเปี่ยมไปด้วยความจริงใจอย่างที่ไม่เคยเห็นมาก่อน มันล้นไปด้วยความมุ่งหวังที่จะสร้างความรักที่ลึกซึ้งไม่อาจแยกจากกัน “แน่นอน

บทที่452 ไม่สบาย

เมื่อคุณแม่หลี่เห็นเสี่ยวหย่ายิ้มแย้ม เธอก็แอบทอดถอนใจ

เด็กดีอย่างนี้ ทำไมหลี่จื่อเชียนถึงได้ไม่รู้จักรักษาเอาไว้!

“เสี่ยวหย่า ป้าขอโทษด้วยนะ พี่จื่อเชียนเขา…” คุณแม่หลี่หงุดหงิดขึ้นอีกครั้ง

เสี่ยวหย่าหยุดคำพูดของเธอลงในทันที “คุณป้าคะ คุณป้าไม่ต้องกังวลนะ พ