บทที่ 383

ก็แค่พ่อเลี้ยง

“ฉูเจ๋อหยาง!” เป้ยฉ่ายเวยถลึงตาใส่ บ่งบอกให้เขาหยุดพูดได้แล้ว

หลี่จื่อเชียนดีกับเธอขนาดนี้ ถึงแม้เธอและเขาจะไม่ได้คบกัน แต่คนที่เธอจะไม่ยอมทำให้ต้องเจ็บปวดอีก ก็คือเขา

ฉูเจ๋อหยางแกล้งทำเป็นฟังไม่เข้าใจ แสยะยิ้มแล้วพูดว่า “หรือว่าผมพูดอะไรผิดไปงั้นหรอ?

บทที่ 384

ยอมหรอ

“คุณแม่ ผมยังไม่อยากนอนเลย ผมอยากดูทีวี” เมื่อรุ่ยรุ่ยเห็นเป้ยฉ่ายเวยจัดท่าทางให้เขานอน ก็รีบยื่นมือออกไปดึงชายเสื้อเธอเอาไว้

ถ้าเขาหลับแม่ก็จะไม่อยู่ด้วย เขาชอบความรู้สึกที่มีแม่อยู่ในห้องด้วยมากกว่า

เป้ยฉ่ายเวยอ่านความคิดของลูกออก ลูบหัวเล็กๆของลูก แล้วให้

บทที่ 385

ห้ามแอบฟัง

เป้ยฉ่ายเวยนั่งพิงโซฟาอย่างหมดสภาพ เสียงของผู้ดำเนินรายการในโทรทัศน์ยังดังออกมาอย่างต่อเนื่อง ทำให้เธอรู้สึกง่วงๆ

ลูกชายก็ฉลาดเป็นกรด หยุดดูการ์ตูนที่ส่งเสียงเซ็งแซ่พวกนั้น เพื่อไม่ให้รบกวนการพักผ่อนของผู้เป็นแม่

รุ่ยรุ่ยโผล่หน้าออกมาจากกองผ้าห่ม มองไปทางเป