บทที่ 382

พ่อตาราคาต่ำ

บนรถที่กำลังมุ่งหน้าไปยังสถานีตำรวจ เฉียวเจิ้นหลีเดือดจนเส้นเลือดนูนขึ้นมา หน้าตาก็ดูบูดบึ้ง

เจี่ยงเสี่ยวเล่อที่นั่งอยู่เบาะข้างคนขับเห็นแบบนี้ก็ไม่ล้อเล่นเหมือนกัน

“นายคิดว่าถ้าอาเจ๋อรู้จะโกรธนายมากไหม?” เจี่ยงเสี่ยวเล่อจิ๊ปากพูดออกมา

เฉียวเจิ

บทที่ 383

ก็แค่พ่อเลี้ยง

“ฉูเจ๋อหยาง!” เป้ยฉ่ายเวยถลึงตาใส่ บ่งบอกให้เขาหยุดพูดได้แล้ว

หลี่จื่อเชียนดีกับเธอขนาดนี้ ถึงแม้เธอและเขาจะไม่ได้คบกัน แต่คนที่เธอจะไม่ยอมทำให้ต้องเจ็บปวดอีก ก็คือเขา

ฉูเจ๋อหยางแกล้งทำเป็นฟังไม่เข้าใจ แสยะยิ้มแล้วพูดว่า “หรือว่าผมพูดอะไรผิดไปงั้นหรอ?

บทที่ 384

ยอมหรอ

“คุณแม่ ผมยังไม่อยากนอนเลย ผมอยากดูทีวี” เมื่อรุ่ยรุ่ยเห็นเป้ยฉ่ายเวยจัดท่าทางให้เขานอน ก็รีบยื่นมือออกไปดึงชายเสื้อเธอเอาไว้

ถ้าเขาหลับแม่ก็จะไม่อยู่ด้วย เขาชอบความรู้สึกที่มีแม่อยู่ในห้องด้วยมากกว่า

เป้ยฉ่ายเวยอ่านความคิดของลูกออก ลูบหัวเล็กๆของลูก แล้วให้