บทที่ 350 โจ๊กร้อนๆ

ฉูเจ๋อหยางบอกกับตัวเองในใจ ว่าเด็กตรงหน้านี้เป็นลูกชายบังเกิดเกล้าของเขา อย่าให้จบไม่สวยเพราะว่าอารมณ์ชั่ววูบ

“รุ่ยรุ่ยไม่ชอบพ่อหรอ”

รุ่ยรุ่ยเงยหน้าทำท่าครุ่นคิด “ไม่ใช่ว่าไม่ชอบพ่อ แต่ผมแค่รู้สึกว่าแม่น่าจะอยากอยู่กับคุณอาหลี่มากกว่า”

“วางใจ แม่อยากไปก็ไร้ปร

บทที่ 351 ข้อตกลงหนึ่งปี

ร้อน แล้วไง จะให้เธอเป่าแล้วป้อนให้ถึงปากหรอ เป้ยฉ่ายเวยนึกถึงฉากอันน่าสะพรึงนั้น เธอก็อดไม่ได้ที่จะหนาวสั่น เธอพูดอย่างเสียไม่ได้ “ร้อนก็เอาช้อนคนเอาไม่ได้หรอ ถ้าฉันไม่ป้อนแล้วคุณกินเองไม่ได้หรือไง”

เธอเห็นฉูเจ๋อหยางไม่พูดไม่จา นัยน์ตาดำขลับนั้นจับจ้องเขม็งไปที่เธอ

บทที่ 352 เพิ่มเตียงเล็กอีกเตียง

ฉูเจ๋อหยางไม่สนว่าเธอจะคิดยังไง เขาพูดต่อไปว่า “เป้ยฉ่ายเวย นี่เป็นทางเลือกที่ดีที่สุดที่ผมจะให้ ถ้าหากว่าคุณไม่ยอมรับ งั้นเราก็ต้องไปเจอกันที่ศาล ถึงตอนนั้นจะมีผลกับร่างกายและจิตใจของรุ่ยรุ่ยยังไง ผมว่าคุณก็ย่อมรู้ดี”

คำพูดของฉูเจ๋อหยางเป็นเหมือนฟ้าผ่ากลางพ