บทที่35 ไปสวนสัตว์

เป้ยฉ่ายเวยกลับไปเปลี่ยนเสื้อจากนั้นก็เอากระเป๋าสะพายมาเพื่อเก็บของสะดวก

รอให้รุ่ยรุ่ยเติมน้ำเกลือหมดทั้งสองแม่ลูกคือเตรียมพร้อมออกตลอดและเธอก็ลืมความกังวลในตอนเช้าไปหมด

เป้าหมายของวันนี้คือพอรุ่ยรุ่ยออกไปเล่นให้สนุก

เป้ยฉ่ายเวยไปจับจมูกเขาแล้วล้อเล่น “รุ่ยรุ่

บทที่36 การทดสอบของฉูเจ๋อหยาง

“แม่ไม่ต้องอธิบายก็ได้ ผมเข้าใจ” ถึงแม้รุ่ยรุ่ยจะอายุน้อยแต่ก็รู้เรื่องตั้งแต่เด็กอย่างเช่นทำไมแม่ไม่พาเขาไปแล้วทิ้งไว้กับย่า

เขารู้ว่าแม่มีเหตุผลของแม่ก็เลยไม่ได้โกรธ

มือเรียวของเป้ยฉ่ายเวยจับกุมมือนุ่มของรุ่ยรุ่ยสายตาดูเศร้าแต่ก็ทำอะไรไม่ได้ “ขอโทษนะรุ่

บทที่37 ความใตร่ตรองของหลี่จื่อเชียน

หลังจากที่รับโทรศัพท์ของฉูเจ๋อหยางเสร็จ

หลังจากที่รับโทรศัพท์ของฉูเจ๋อหยางเสร็จก็เริ่มระแวงขึ้นมาเรื่อยๆออกมาจากร้านค้าซื้อแค่ของที่เหมาะกินสำหรับเด็กก็กลับไปแล้ว

ระหว่างทางกลับก็มีคนโทรเข้ามาอีกวันนี้โทรเข้ามาหลายสายจนทำให้เธอไม่มีกระจิตกระใจเลยคร