บทที่34 ผู้ชายที่ชอบกินของหวาน

“เวยเวยเธอมาที่นี่ได้ไง”

เสียงที่คุ้นเคยลากเป้ยฉ่ายเวยกลับมาแห่งความเป็นจริงหันไปมองก็เห็นคู่ชายหญิงที่หน้าตาดีกำลังเดินมาหาตัวเองคนที่เรียกตัวเองไม่ต้องบอกก็รู้ว่าเป็นเพื่อนสนิทตัวเอง

ส่วนอีกคนก็ยิ่งไม่ต้องพูดเพราะเป็นฉูเจ๋อหยาง

เธอไม่คิดว่าจะได้เ

บทที่35 ไปสวนสัตว์

เป้ยฉ่ายเวยกลับไปเปลี่ยนเสื้อจากนั้นก็เอากระเป๋าสะพายมาเพื่อเก็บของสะดวก

รอให้รุ่ยรุ่ยเติมน้ำเกลือหมดทั้งสองแม่ลูกคือเตรียมพร้อมออกตลอดและเธอก็ลืมความกังวลในตอนเช้าไปหมด

เป้าหมายของวันนี้คือพอรุ่ยรุ่ยออกไปเล่นให้สนุก

เป้ยฉ่ายเวยไปจับจมูกเขาแล้วล้อเล่น “รุ่ยรุ่

บทที่36 การทดสอบของฉูเจ๋อหยาง

“แม่ไม่ต้องอธิบายก็ได้ ผมเข้าใจ” ถึงแม้รุ่ยรุ่ยจะอายุน้อยแต่ก็รู้เรื่องตั้งแต่เด็กอย่างเช่นทำไมแม่ไม่พาเขาไปแล้วทิ้งไว้กับย่า

เขารู้ว่าแม่มีเหตุผลของแม่ก็เลยไม่ได้โกรธ

มือเรียวของเป้ยฉ่ายเวยจับกุมมือนุ่มของรุ่ยรุ่ยสายตาดูเศร้าแต่ก็ทำอะไรไม่ได้ “ขอโทษนะรุ่