ตอน 347
แฟนฉันเป็นทนาย
บทที่ 347 หัวใจเบิกบาน
ผู้อำนายการเห็นมีดที่ปักอยู่จึงแสดงท่าทีอยากเข้าไปอีกครั้ง แต่ฉูเจ๋อหยางกลับแผ่รัศมีเย็นยะเยือกใส่เขา ทำเอาผู้อำนวยการงงงวยไปหมด
หมอพูดด้วยความกรุณา “ทนายฉู ตอนนี้คุณเป้ยไม่ค่อยสะดวก ถ้าอย่างนั้นให้ผู้อำนวยการของเราช่วยก่อนเถอะครับ”
ฉูเจ๋อหยางเหลือบมองเท้าที่ยัง
ตอน 348
บทที่ 348 เรียกเขาว่าลุงฉู
ถึงตอนที่คนเข็นรถพาฉูเจ๋อหยางออกมา โถงทางเดินอันเงียบสงบ ไม่มีเงาคนแม้แต่คนเดียว
“คนล่ะ” เสียงฉูเจ๋อหยางเหมือนถูกบีบเค้นออกมาจากซอกฟัน เห็นได้ชัดว่าตอนนี้ระดับความโมโหของเขาสูงแค่ไหน
หมอและพยาบาลต่างมองหน้ากัน ไม่รู้ว่าเป้ยฉ่ายเวยไปไหน หางตาเหลือบไปเห็นสีหน้
ตอน 349
บทที่ 349 แต่ว่าแม่มีคุณอาหลี่อยู่แล้วนะ
ฉูเจ๋อหยางเม้มปากแน่น ก่อนอื่นเขาหันไปจ้องเขม็งที่เป้ยฉ่ายเวยที่แกล้งทำเป็นโง่ซื่อบื้อ จากนั้นก็หันไปจ้องรุ่ยรุ่ยบนเตียง สายตามืดหม่นจนดูน่ากลัว เสียงเข้มนั้นนุ่มละมุนอย่างหาฟังได้ยาก “พ่อเป็นพ่อของลูก”
“แม่ครับ นี่เป็นเรื่องจริงหรอ” รุ่ยรุ่ยแสร้งทำเ