บทที่ 342

เกือบเข้าใจผิด

ดวงตาคู่นั้นของหนานเทียนหยางทรุดโทรมไปตามกาลเวลา สายตาเขาจ้องมองไปที่ลูกสาวซึ่งกำลังลดศีรษะต่ำลง พร้อมถามเป็นการหยั่งเชิง “เสี่ยวชิง ลูกมีเรื่องอะไรปิดบังพ่ออยู่รึเปล่า”

“พ่อคะ หนูจะทำอย่างนั้นได้ยังไง ถ้าหากว่าหนูปิดบัง แล้วหนูจะบอกเรื่องแผลบนหน้าหนูทำไม” หนานฉิง

บทที่ 343

รู้เรื่องทั้งหมด

ในห้องสำนักงานขนาดใหญ่ มีเพียงเสียงพลิกแผ่นกระดาษ “พรึบ พลับ”

ชายหนุ่มเหยียดนิ้วเรียวยาวออก เขาหยุดอยู่ที่กระดาษแผ่นหนึ่ง อยู่ๆก็เงยหน้าขึ้นมอง สายตานั้นแสนจะเย็นชา “คุณตรวจสอบได้ความพวกนี้น่ะหรอ”

“ใช่ครับ เราได้ตรวจสอบกล้องวงจรปิดของถนนทุกเส้น ก็ไม่พบเห็

บทที่ 343

เธอไม่คู่ควรกับเขา

“เสียงดังเอะอะอะไรกันข้างนอก? มันใช้ได้ที่ไหนกัน” คุณท่านหลี่เอามือไขว้หลังเดินหน้านิ่งออกมา เสียงต่ำมีพลังเหมือนเสียงนาฬิกาโบราณ ทำให้ฝีเท้าที่กำลังจะก้าวเดินออกไปของหลี่จื่อเชียนชะงักกึก

หลี่จื่อเชียนหันหน้ากลับไปมองคุณท่านหลี่ด้วยสีหน้าเข้าใจยาก “พ่อ”