บทที่ 341คิดเอาไว้แล้ว

หลังจากที่หนานเทียนหยางประหลาดใจแต่ฉันพลันเขาก็นิ่งสงบลง เขาไม่ได้เป็นข้าราชการทหารที่คร่ำเคร่งมาเป็นเวลาหลายปี ในหัวเขาคิดวิเคราะห์ถึงความร้ายแรงของเรื่องนี้ทั้งหมด จากนั้นเขาก็ตัดสินใจ

“ไม่ฉูเจ๋อหยางจะมีลูกคนนี้อยู่หรือไม่ก็ตาม ลูกก็ต้องคบกับเขาต่อไป”

“เทียนหย

บทที่ 342 เกือบเข้าใจผิด

ดวงตาคู่นั้นของหนานเทียนหยางทรุดโทรมไปตามกาลเวลา สายตาเขาจ้องมองไปที่ลูกสาวซึ่งกำลังลดศีรษะต่ำลง พร้อมถามเป็นการหยั่งเชิง “เสี่ยวชิง ลูกมีเรื่องอะไรปิดบังพ่ออยู่รึเปล่า”

“พ่อคะ หนูจะทำอย่างนั้นได้ยังไง ถ้าหากว่าหนูปิดบัง แล้วหนูจะบอกเรื่องแผลบนหน้าหนูทำไม” หนานฉิงตก

บทที่ 343 เธอไม่คู่ควรกับเขา

“เสียงดังเอะอะอะไรกันข้างนอก? มันใช้ได้ที่ไหนกัน” คุณท่านหลี่เอามือไขว้หลังเดินหน้านิ่งออกมา เสียงต่ำมีพลังเหมือนเสียงนาฬิกาโบราณ ทำให้ฝีเท้าที่กำลังจะก้าวเดินออกไปของหลี่จื่อเชียนชะงักกึก

หลี่จื่อเชียนหันหน้ากลับไปมองคุณท่านหลี่ด้วยสีหน้าเข้าใจยาก “พ่อ”