บทที่ 343

รู้เรื่องทั้งหมด

ในห้องสำนักงานขนาดใหญ่ มีเพียงเสียงพลิกแผ่นกระดาษ “พรึบ พลับ”

ชายหนุ่มเหยียดนิ้วเรียวยาวออก เขาหยุดอยู่ที่กระดาษแผ่นหนึ่ง อยู่ๆก็เงยหน้าขึ้นมอง สายตานั้นแสนจะเย็นชา “คุณตรวจสอบได้ความพวกนี้น่ะหรอ”

“ใช่ครับ เราได้ตรวจสอบกล้องวงจรปิดของถนนทุกเส้น ก็ไม่พบเห็

บทที่ 343

เธอไม่คู่ควรกับเขา

“เสียงดังเอะอะอะไรกันข้างนอก? มันใช้ได้ที่ไหนกัน” คุณท่านหลี่เอามือไขว้หลังเดินหน้านิ่งออกมา เสียงต่ำมีพลังเหมือนเสียงนาฬิกาโบราณ ทำให้ฝีเท้าที่กำลังจะก้าวเดินออกไปของหลี่จื่อเชียนชะงักกึก

หลี่จื่อเชียนหันหน้ากลับไปมองคุณท่านหลี่ด้วยสีหน้าเข้าใจยาก “พ่อ”

บทที่ 344

อย่านะฉูเจ๋อหยาง

เป้ยฉ่ายเวยไม่คาดคิดว่าคนที่บุกเข้ามาในห้องผู้ป่วยก็คือฉูเจ๋อหยาง แต่เมื่อเห็นเขาหายใจเหนื่อยหอบ ดวงตาคู่นั้นราวกับจะกัดกินคน เธอถึงกับผงะถอยหลังโดยจิตใต้สำนึก

ผู้ชายคนนี้เป็นบ้าอะไร

ทุกการเคลื่อนไหวโดยสัญชาตญาณของเธออยู่ในสายตาของเขา จู่ๆใจเธอก็เต้นรัว เร