บทที่33 โลกที่เห็นแก่หน้าตา

ถ้าเป็นเด็กคนอื่นพวกเขาก็คงไม่มีความอดทนพอที่จะมาสนใจแต่ใครให้ซาลาเปาน้อยที่อยู่ข้างหน้ามันน่ารักล่ะโดนนัยตาสีดำนั้นจ้องจนรู้สึกหัวใจเริ่มละลายไม่ว่าตอนนี้เขาจะมีข้อเสนออะไร

พวกเขาก็มีแค่ความคิดเดียวนั่นก็คือตกลง ตกลงแถมเห็นเขาแอบเมมปากเหมือนกำลังเศร้าอยู่พวกเขาก

บทที่34 ผู้ชายที่ชอบกินของหวาน

“เวยเวยเธอมาที่นี่ได้ไง”

เสียงที่คุ้นเคยลากเป้ยฉ่ายเวยกลับมาแห่งความเป็นจริงหันไปมองก็เห็นคู่ชายหญิงที่หน้าตาดีกำลังเดินมาหาตัวเองคนที่เรียกตัวเองไม่ต้องบอกก็รู้ว่าเป็นเพื่อนสนิทตัวเอง

ส่วนอีกคนก็ยิ่งไม่ต้องพูดเพราะเป็นฉูเจ๋อหยาง

เธอไม่คิดว่าจะได้เ

บทที่35 ไปสวนสัตว์

เป้ยฉ่ายเวยกลับไปเปลี่ยนเสื้อจากนั้นก็เอากระเป๋าสะพายมาเพื่อเก็บของสะดวก

รอให้รุ่ยรุ่ยเติมน้ำเกลือหมดทั้งสองแม่ลูกคือเตรียมพร้อมออกตลอดและเธอก็ลืมความกังวลในตอนเช้าไปหมด

เป้าหมายของวันนี้คือพอรุ่ยรุ่ยออกไปเล่นให้สนุก

เป้ยฉ่ายเวยไปจับจมูกเขาแล้วล้อเล่น “รุ่ยรุ่