บทที่305 ถ้าไม่ได้ช้อปปิ้งก็แก้ไขเรื่องนี้ไม่ได้

“เวยเวย นี่มันเรื่องอะไรกัน” เมื่อออกจากประตู อวี๋ซือซือก็อดใจรอไม่ไหวที่จะถาม

เป้ยฉ่ายเวยพลิกข้อมือไปมา ลดคิ้วต่ำลง ก่อนจะพูดอย่างใจเย็น “ไม่มีอะไร ก็แค่ไม่ทันระวังเลยลื่นล้ม”

“ล้มมันจะเป็นอย่างนี้หรอ เห็นชัดๆว่าถูกอะไรรัดมา” อวี๋ซือซื

บทที่306 แอบอ้างบารมี

เป้ยฉ่ายเวยเผลอกำมือแน่น ครั้งนี้ยังไม่ทันได้ขบฟัน ก็มีมือใหญ่อันอบอุ่นอีกมือเอื้อมมาจับมือเธอไว้เบาๆ

สัมผัสนั้นช่างแตกต่างกับมือของเธอซึ่งชุ่มไปด้วยเหงื่อ มือของอีกฝ่ายทั้งกว้างใหญ่และทรงพลัง ราวกับจะมอบความกล้าหาญให้กับเธออย่างไม่มีขีดจำกัด

เป้ยฉ่ายเวยจิตใจอ่อน

บทที่307 โทรผิด

“อ้อ ถ้าอย่างนั้นฉันไม่รบกวนคุณว่าน ขอตัวก่อน” เป้ยฉ่ายเวยพูดแล้วก็หันหลังเตรียมเดินจากไป

ว่านต้าเผิงตกตะลึง เกือบทำเป้ยฉ่ายเวยหลุดมือไป เขาขยิบตาให้กับลูกน้องสองคนข้างๆ ลูกน้องทั้งสองก็เดินเข้าไปล็อกตัวเป้ยฉ่ายเวยทันที

เป้ยฉ่ายเวยขมวดคิ้ว เธอหันไปมองเขา “ว่านต้าเผิง น