ตอน 304
แฟนฉันเป็นทนาย
บทที่304 จำกัดคนวงใน
“ซือซือ ฉันไม่ดีเอง ฉัน…”
เป้ยฉ่ายเวยพูดยังไม่ทันจบ หลี่จื่อเชียนก็แทรกขึ้น “เรื่องนี้โทษผมเถอะ ผมเป็นคนลากเวยเวยให้กลับมาเอง”
เธอไม่ได้พูดอะไร สองคนนี้เริ่มปกป้องกันแล้ว อวี๋ซือซือแสดงท่าทางเศร้า จะให้พูดยังไง เธอรู้สึกว่าหลี่จื่อเชียนไม่ว่าจะมองจากมุมไหนก็ช่างเห
ตอน 305
บทที่305 ถ้าไม่ได้ช้อปปิ้งก็แก้ไขเรื่องนี้ไม่ได้
“เวยเวย นี่มันเรื่องอะไรกัน” เมื่อออกจากประตู อวี๋ซือซือก็อดใจรอไม่ไหวที่จะถาม
เป้ยฉ่ายเวยพลิกข้อมือไปมา ลดคิ้วต่ำลง ก่อนจะพูดอย่างใจเย็น “ไม่มีอะไร ก็แค่ไม่ทันระวังเลยลื่นล้ม”
“ล้มมันจะเป็นอย่างนี้หรอ เห็นชัดๆว่าถูกอะไรรัดมา” อวี๋ซือซื
ตอน 306
บทที่306 แอบอ้างบารมี
เป้ยฉ่ายเวยเผลอกำมือแน่น ครั้งนี้ยังไม่ทันได้ขบฟัน ก็มีมือใหญ่อันอบอุ่นอีกมือเอื้อมมาจับมือเธอไว้เบาๆ
สัมผัสนั้นช่างแตกต่างกับมือของเธอซึ่งชุ่มไปด้วยเหงื่อ มือของอีกฝ่ายทั้งกว้างใหญ่และทรงพลัง ราวกับจะมอบความกล้าหาญให้กับเธออย่างไม่มีขีดจำกัด
เป้ยฉ่ายเวยจิตใจอ่อน